hoe het begon

Ik zal altijd de dochter van een sportleerkracht zijn.
Sport is mede daardoor bijna altijd in mijn leven geweest.
Als kind deed ik judo en turnen.
Omdat ik het heel lang niet mocht, door problemen aan mijn oren, ontwikkelde ik ook een voorliefde voor zwemmen. Ik ging met de fiets naar school. No big deal zou je denken, maar het was toch een rit door het hageland van 19km, enkele rit.
Later, tijdens mijn universitaire studies, ging ik boksen, Frans boksen meer bepaald.
Alles kwam en ging, maar lopen zit daar altijd als rode draad doorweven.

Ik liep om conditie op te bouwen. Om samen te lopen met mijn mama of met vrienden, het buurmeisje (die veel sneller liep). Of op school. Om "sportief" te zijn en ja, het moet gezegd...
Ik liep lange tijd ook om te vermageren,
tot vermageren magerzucht werd,
tot lopen roofbouw werd,
tot lopen niet meer ging,
tot lopen even niet meer mocht, omdat ik moest genezen.

Daarna heb ik een hele tijd niet meer gelopen. Ik durfde niet meer denk ik. Vermageren was zo lang het doel geweest van al dat lopen, en dat doel was plots weg, dus was er geen reden meer. En er was een lijn die ik niet meer wilde overschrijden.

Er kwamen kindjes en er waren veel pogingen om het lopen opnieuw op te nemen. Maar ik vond nooit een manier om effectief te blijven lopen.
Tot april 2017

In april 2017 had ik een redelijke looproutine van 2 maal een uurtje per week. Aan het einde van die maand werd ik geopereerd (aan mijn oor) en was ik verplicht om 5 weken te rusten. Ik mocht niets tillen en dus zeker ook niet sporten.
Na die 5 weken besloot ik rustig weer op te bouwen. Ik begon met wandelingen in het bos. Ik wisselde mijn vrije woensdag (die altijd veel te kort was) in voor een vrije maandag. Tijdens de voetbaltrainingen ging ik lopen in plaats van bij te praten met de voetbalmama's.
En plots was daar een vaste routine van 3 maal per week.

Ik liep voor de eerste keer sinds ... laaaaaaang geleden 10km en dat beviel me. Ik zag mezelf in afstand en in tempo vooruit gaan en ik verloor 2 kledingmaten.
Ondanks mijn verleden, bleek vooral de vooruitgang in het lopen zelf een drijfveer te zijn om verder te gaan.
Ik ontdekte die zomer dat ik voor het eerst in mijn leven
loop om het lopen zelf.