Ik kreeg een spuit in de hiel en tussen de tenen en sindsdien ben ik een trouwe stretcher. Ik let op mijn voetplaatsing, maar ik zal altijd een hielloper blijven. Aangepaste zolen heb ik al.
Deel 2 dus, ...
Pijn in de kuit, sinds zondag, een uur na mijn loopsessie.
Als ik naar mijn trainingslog kijk, ligt die beduidend hoger dan de gebruikelijke 40km/week.
Maar ik had echt het gevoel dat ik die kilometers redelijk goed had verteerd. Ik was eigenlijk zeer blij dat ik die 28km pijnvrij had gelopen, de dag erna daar niets aan over hield en zo snel die Abdijentocht had afgewerkt, ook al zonder pijn.
Maar die heuveltraining van zondag was misschien toch net wat te veel van het goede.
Aanvankelijk nam ik mij voor om rustig 7 à 8km te lopen door het bos. Maar voornemens en ik, dat matcht niet zo geweldig. De rustige 8km werden een stevige heuveltraining van 10km.
Maandag voelde mijn kuit wat stijfjes aan. Dus, hoewel maandag altijd loopdag is, besloot ik voor 1 keer te skippen en dinsdag heel losjes en een korte afstand te lopen om mijn spieren los te krijgen.
Maar dus, nu kunt ge lachen, ik ben verloren gelopen, in Hasselt nog wel. Op een gegeven moment stond ik in het midden van een wei ergens tussen de grote en de kleine ring. ik denk eerlijk gezegd dat weinig Hasselaren daar ooit passeren.
Nu soit, 5km werden er 12,5km en wat een gewone middagpauze moest zijn, werd een buitensporig lange middagpauze. Wat een losgelopen kuitspier moest worden, werd een overbelaste kuitspier met 10 dagen rust aan mijn been, pun intended
De eerste 'stopjes' in de loopsessie waren verkeerslichten. De laatste stopjes waren te wijten aan hevige pijn in de kuit.
Voorlopig is dit dus eventjes de laatste loopsessie. Ik hoop nu zondag samen met de kindjes de Hamse bosloop mee te kunnen lopen (4km-8km-12km).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten